Αποκλειστική συνέντευξη με Γιώργο Σταυρακάκη – Πρωταθλητή Ευρώπης

Αποκλειστική συνέντευξη με Γιώργο Σταυρακάκη – Πρωταθλητή Ευρώπης

0 1596

Μετά από τις μεγάλες τελευταίες επιτυχίες του Γιώργου Σταυρακάκη, με τα Χρώματα της Εθνικής σε Πανευρωπαϊκό και Παγκόσμιο πρωτάθλημα, καλέσαμε το Γιώργο σε συνέντευξη. Διαβάστε λοιπόν εδώ τη συνέντευξη του 18χρόνου αθλητή από τα Χανιά της Κρήτης.

C. Καλησπέρα Γιώργο και συγχαρητήρια για τα αποτελέσματα που έφερες. Είναι η πρώτη διάκριση στο ατομικό αγώνισμα αντοχής – ατομικού πουρσουίτ που έρχεται. Πέρυσι για πρώτη φορά πανελλήνιο ρεκόρ και διακρίσεις σε Βαλκανικό, πες μας πως ξεκίνησε όλο αυτό το ταξίδι;

 

Γ. Όλα άρχισαν ως εξής πέρυσι που επιλεκτικά από την Ευρωπαϊκή ομοσπονδία ποδηλασίας για να συμμετέσχω σε ένα προπονητικό καμπ της UEC στο ποδηλατοδρόμιο του Ο.Α.Κ.Α για 3 εβδομάδες.

2014_uec_training_camp_-_world_cycling_center_3_20141128_1412686468

Μετά το τέλος του καμπ με ανέλαβε η εθνική ομάδα πίστας για 4 μέρες μέχρι το Πανευρωπαικό Πρωτάθλημα που διεξάχθηκε στην Αθήνα, όπου έλαβα μέρος στα αγωνίσματα του ατομικού πουρσουίτ και πόντων.

Χωρίς να έχω κάνει κάποια ιδιαίτερη προπόνηση για το αγώνισμα του πουρσουίτ μια εβδομάδα πριν τον αγώνα κατάφερα να »σπάσω» το πανελλήνιο ρεκόρ και να σημειώσω νέο με χρόνο 3:26, έτσι και την ίδια μέρα η εθνική ομάδα πίστας μου εμπιστεύτηκε το ποδήλατο της για να αγωνιστώ στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

Έπειτα στον αγώνα στις 15 Ιουλίου έφερα έναν χρόνο πολύ καλό για τα Ελληνικά δεδομένα, 3:22:639 και κατέκτησα την 11η θέση. Από εκείνη την μέρα και έπειτα συνηδητοποίησα ότι το ποδήλατο θα είναι το μέλλον μου και παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες που είχα θα έπρεπε να ασχοληθώ με αυτό.

Μετά το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σειρά θα είχε το Παγκόσμιο στο Καζακτσταν όπου η ομοσπονδία έκοψε την αποστολή τελευταία στιγμή γκρεμίζοντας τις ελπίδες μου για μια διάκριση και το άνευ σπουδών που κυνηγούσα ώστε να αποφύγω τις πανελλήνιες τον Μάιο του 2016.

Στην αρχή απογοητεύτηκα αρκετά αλλά δεν το έβαλα κάτω και συνέχισα να προπονούμαι μέχρι την βαλκανιάδα δρόμου τον Σεπτέμβριο στην Τουρκία όπου κατέκτησα την 2η θέση στην ατομική χρονομέτρηση και έπειτα για έναν διεθνή αγώνα (Tour of Vojvodina) στο Novi Sad της Σερβίας, όπου κατέλαβα 3η θέση σε ένα από τα δύο ετάπ.

12006293_10153577750264268_4037770508512166066_n

C. Φτάνεις, λοιπόν στο κομμάτι της προετοιμασίας για το 2016. Χρονιά πανελληνίων εξετάσεων, πως αποφασίζεις και κάνεις ποδήλατο;

Γ. Μετά το πέρας της αγωνιστικής χρονιάς 2015 ξεκουράστηκα και άρχισα την χειμερινή προετοιμασία παρά την τρομερή πίεση από φροντιστήρια και σχολείο. Κάθε μέρα σκεφτόμουν πόσο θα μπορούσα να βελτιωθώ αν επικεντρωνόμουν αποκλειστικά στο ποδήλατο και παραμελούσα λίγο τα υπόλοιπα. Μετά από ένα Grand Prix πίστας στην Αθήνα τέλη Φεβρουαρίου αναλογίστηκα  ότι οι σκέψεις μου πρέπει να γίνουν πραγματικότητα, παρατηρούσα την απόδοση μου να ανεβαίνει πάρα πολύ και σκέφτηκα ότι θα ήταν λέθος να χαραμίσω ίσως την καλύτερη ποδηλατική χρονιά της ζωής μου. Έτσι και πήρα την απόφαση να συνεχίσω συντηρητικά τα φροντιστήρια να επικεντρωθώ έναν μήνα στην προπόνηση και μετά στις αρχές Απριλίου να φύγω για μια χώρα της κεντρικής Ευρώπης ώστε να λάβω μέρος σε αγώνες υψηλότερου επιπέδου.

13083370_1136548646365197_509490256901868763_n

C.Τελικά αποφασίζεις και πας Γαλλία, γιατί;

Γ. Nαι, σωστά! Η χώρα που επέλεξα ήταν η Γαλλία διότι είχε αγώνες που μου ταιριάζουν πάρα πολύ και ωστόσο ήταν πιο εύκολο η διασύνδεση με αυτήν την χώρα διότι υπάρχουν ήδη Έλληνες αθλητές εκεί.

 

C. Πόσο εύκολη ήταν η επιλογή να πας έξω, τι σε έκανε και έφυγες;

Γ.  Η επιλογή να φύγω ήταν εξαιρετικά δύσκολη από την μεριάς μου καθώς με έφερε σε ψυχολογική διαμάχη με την οικογένεια μου και τους κοντινούς συγγενείς μου, αποθαρρύνοντας με πάρα πολύ από το στόχο μου. Η δίψα μου όμως για να πραγματοποιήσω το όνειρο μου δεν με σταμάτησε πουθενά, ήθελα να διακριθώ στο Πανευρωπαϊκό και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πίστας και θα το έκανα πραγματικότητα. Έπρεπε να πάρω την εμπειρία του εξωτερικού οπωσδήποτε!

13250455_1156996000999987_1055910272_n

C. Μίλησε μας για την προσαρμογή και τις εμπειρίες σου στη Γαλλία;

Γ. Το ταξίδι μου άρχισε στις 1 Απριλίου όπου αναχώρησα για την πόλη Νάντη της Γαλλίας όπου πραγματοποιούνται αγώνες σε επίπεδο έδαφος με μικρά και σύντομα ανηφορικά σημεία. Η προσαρμογή μου στο κλίμα της Γαλλίας ήταν λίγο δύσκολο, αλλά έγινε σε ταχείς ρυθμούς αλλά το πιο βάναυσο για μένα ήταν ότι έπρεπε να ασχολούμαι καθημερινά και για αρκετό χρονικό διάστημα με τα μαθήματα που θα εξεταζόμουν Πανελλαδικά αλλά και ενδοσχολικά.

Στον πρώτο αγώνα έπαθα ένα μικρο σοκ από το επίπεδο που έχουν οι αθλητές αλλά και από το πόσο πολυπληθής ήταν οι συμμετοχές. Οι αγώνες εκεί δια φέραν από αυτούς στην  Ελλάδα, καθώς δεν είχε κανένας αθλητής κάποιο πλάνο ή τακτική ώστε να κερδίσει αλλά είχε στο μυαλό του μόνο την επίθεση. Έτσι και όλοι κάναν την προσπάθεια τους σε όλα τα σημεία του αγώνα, χωρίς να υπάρχει συνεργασία μεταξύ τους. Αυτό μετέτρεπε τους αγώνες σε πεδίο μάχης με νικητή αυτόν που θα αντέξει τα περισσότερα ντεμαράζ και θα κρατήσει απόθεμα δυνάμεων στα τελευταία χιλιόμετρα.

Στην πρώτη διοργάνωση που έλαβα μέρος τερμάτισα στην 5η θέση γενικής και είπα στον εαυτό μου ότι πρέπει μέχρι να φύγω θα έχω κερδίσει έναν τουλάχιστον αγώνα.

Μετά από μια εβδομάδα ήρθε η πρώτη νίκη στην κατηγορία εφήβων σε έναν αγώνα όπου αποσπάστηκα από το γκρουπ τα τελευταία χιλιόμετρα ώστε να πιάσω τους πρωπορευόμενους και να διεκδικήσω μια θέση στο βάθρο και έτσι έγινε. Από εκεί και έπειτα άρχισα να πιστεύω περισσότερο στις δυνάμεις μου, έτσι και στον επόμενο αγώνα επιχείρησα επίθεση από το γκρουπ 2,5 χλμ πριν τον τερματισμό και βρέθηκα μόνος μου με αρκετή διαφορά από τους άλλους και πανηγύρισα την νίκη μου.

Οι νίκες συνεχίστηκαν καθώς μερικές μέρες μετά κέρδισα έναν αγώνα σιρκουί σε μαζικό τερματισμό, κλειδώνοντας συνολικά 2 πρώτες θέσεις σε μικτούς αγώνες αντρών και εφήβων που ίσως να μου εξασφάλιζε ένα καλό διαβατήριο για το μέλλον.

13249496_1156995990999988_851667365_n

C. Μετά από αυτές σου τις επιτυχίες, ώρα για επιστροφή στην Ελλάδα! Πανελλήνιες – Προετοιμασία πως ήταν αυτή η περίοδος;

Γ. Στις 2 Μαίου επέστρεψα Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Αθήνα όπου αγωνίστηκα στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πίστας που κατάφερα να κερδίσω το Ατομικό Πουρσουίτ και τους πόντους. Στο πουρσουίτ έφερα έναν πολύ αξιοσέβαστο χρόνο βάση της μηδενικής μου προπόνησης στην πίστα (3:27:500) διώχνοντας τις αμφιβολίες μου για το τι αποτελέσματα θα έχω τον Ιούλιο στο Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Επέστρεψα στα Χανιά στις 9 Μαίου όπου ξεκουράστηκα μερικές μέρες και ξεκίνησα να διαβάζω για να δώσω Πανελλήνιες και ενδοσχολικές εξετάσεις. Στις 16 του μήνα που άρχισαν οι Πανελλαδικές ξεκίνησα και την προετοιμασία μου για την πίστα έχοντας σχεδόν κάθε μέρα 2 προπονήσεις στον δρόμο και μια στο γυμναστήριο. Αυτή η περίοδος ήταν εξαιρετικά δύσκολη διότι δεν περίσσευε ελεύθερος χρόνος ούτε για διάβασμα αλλά ούτε για διασκέδαση.

Η προετοιμασία μου πήγε πολύ καλά καθώς δεν με δυσκόλευε το προπονητικό πρόγραμμα καθώς ήξερα ότι ήμουν καλά προπονημένος για κάτι τέτοιο αλλά και είχα και την τέλεια αποκατάσταση (Φυσικοθεραπείες Human Tecar).

Όσο πλησίαζαν οι μέρες που θα έπρεπε να ανέβω Αθήνα για προετοιμασία η ομοσπονδία δεν είχε ενημερώσει για αυτήν και έτσι εγώ και οι άλλοι αθλητές που είχαν αυτόν τον αγώνα σαν στόχο ήμασταν σε πλήρη απογοήτευση. Τελικά έστω και καθυστερημένα άρχισε η προετοιμασία στις 22 Ιουνίου όπου άρχισα να προπονούμε στο Ποδηλατοδρόμιο του Ο.Α.Κ.Α. με μοναδικό στόχο το ατομικό πουρσουίτ.

20160508_PP_Pistas_PEK-3oAthensGP_750A_43830_z

C. Πως έβλεπες τον εαυτό σου στην προετοιμασία περίμενες την επίδοση του Πανευρωπαϊκού;

Γ. Με το πρόγραμμα του προπονητή μου Παναγιώτη Μαρεντάκη και την συνεργασία των εθνικών προπονητών καταφέραμε να βγάλουμε ένα προπονητικό πλάνο με πρωτεύον στόχο αυτό το αγώνισμα και τους πόντους σε δεύτερη μοίρα. Η προετοιμασία πήγαινε πολύ καλά καθώς έβλεπα  ότι οι επιθυμητοί χρόνοι έρχονταν εμφανιζόνταν καθημερινά. Συγκεντρωνόμουν στο να βελτιώσω την πρώτη μου στροφή που δεν ήταν αρκετά καλή, αλλά μπόρεσα και το έκανα μετά από κάποιες μέρες.

Μιάμιση εβδομάδα πριν την αναχώρηση μας για το Μοντικιάρι της Ιταλίας σημείωσα νέο Πανελλήνιο ρεκόρ με χρόνο 3:22:00, έχοντας συσσωρευμένη κούραση στα πόδια μου. Οι υπόλοιπες μέρες μέχρι την αναχώρηση κύλησαν με μια προπόνηση την ημέρα και αρκετή ξεκούραση. Όσο ερχόταν η μέρα του αγώνα ένιωθα και πιο σίγουρος γι αυτό που ήθελα να κάνω να φέρω έναν χρόνο στο 3:17-3:18 για να διεκδικήσω ένα μετάλλιο.

13131027_1067249450028865_2976368736451359380_o

C. Έρχεται η ώρα για την Ιταλία πως ήταν εκεί οι συνθήκες. Πως ένιωθες; Πίστευες στο χρυσό;

Γ. Μόλις φτάσαμε στην Ιταλία το κλίμα ήταν πολύ ζεστό περίπου σαν την Ελλάδα και ήξερα ότι ήταν οι ιδανικές συνθήκες για εμένα για να φέρω ένα καλό αποτέλεσμα.

Όταν έφτασε η μέρα του αγώνα ήμουν γεμάτος αυτοπεποίθηση και σιγουριά, γιατί ήξερα ότι θα κατάφερνα αυτό που είχα στο μυαλό μου. Μόλις είδα τον πρώτο χρόνο του Ρώσου αθλητή(3:18) είπα στον εαυτό μου ότι πρέπει να κάνω καλύτερο διότι όλη την χρονιά έχω επικεντρωθεί σε αυτόν τον αγώνα και πρέπει να τα καταφέρω. Το πρώτο χιλιόμετρο σε εμένα ήταν αρκετά αργό στο 1:11 αλλά αυτό ήταν το πλάνο ώστε να μην μειωθεί ο ρυθμός στο τέλος. Έτσι και κάθε 250 μέτρα επιτάχυνα όλο και περισσότερο, π.χ. εκεί που στις πρώτες 5 στροφές είχα ρυθμό 16,1 δεύτερα ανά γύρο στο τέλος ήμουν στα 15,3-15,8 δεύτερα ανά γύρο και ήρθε ο χρόνος που ήθελα ( 3:17:989) καθώς ήταν και η πρώτη επίδοση.

Το απόγευμα στον τελικό ήταν αρκετά δύσκολο να κερδίσω, καθώς ο Ρώσος αθλητής μέχρι και τις τελευταίες 2 στροφές είχε πλεονέκτημα χρόνου, αλλά στο τέλος μπόρεσα και προπορεύτηκα με χρόνο 3:18:812. Τα συναισθήματα μου ήταν πολύ περίεργα μόλις πέρασα την γραμμή του τερματισμού και είδα στον πίνακα ότι κέρδισα, το μόνο σίγουρο είναι ότι το πανηγύρισα.

Όσο πλησίαζε η ώρα της απονομής δεν μπορούσα να πιστέψω τι είχα καταφέρει και όλη την ώρα έλεγα στα παιδιά ότι μου ήταν αδύνατον να ανέβω στο βάθρο και ιδιαίτερα στο πιο ψηλό σκαλί. Την ώρα της απονομής ένιωσα απίστευτη συγκίνηση που ‘’σήκωσα’’ την χώρα τόσο ψηλά και ακούστηκε ο εθνικός ύμνος.

13690877_1192974184068835_8188663992777820405_n

C. Τελειώνει το Πανευρωπαϊκό με αυτόν τον μεγάλο άθλο και είσαι με τη φανέλα του Πρωταθλητή Ευρώπης, έτοιμος για Ελβετία! Με πρώτο αγώνισμα το Σκράτς, τι έγινε εκεί;

Γ. Μετά το τέλος του Πανευρωπαικού σειρά είχε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα πίστας εφήβων στο Aigle της Ελβετίας. Την Δευτέρα 18 Ιουλίου αναχώρησα οδικός με τον ομοσπονδιακό προπονητή Βασίλη Γιαννώση όπου και την ίδια μέρα έκανα  προπόνηση στο ποδηλατοδρόμιο. Η πίστα είχε την ιδιαιτερότητα ότι ήταν 200 μέτρα και όχι 250 που έχω συνηθίσει, έτσι και μέρα με την μέρα προσαρμοζόμουν όλο και περισσότερο με αυτήν, αλλά το διάστημα των 3 ημερών που είχα δεν ήταν ποτέ αρκετό γιατί άλλοι αθλητές ήταν παραπάνω από 1 μήνα σε αυτήν! Μια μέρα πριν το σκρατς έκανα τεστ για να δω σε τι κατάσταση ήμουν και από τα αποτελέσματα έδειχναν ότι μπορούσα να μειώσω τον χρόνο του Πανευρωπαικού 2-3 δευτερόλεπτα.

Στα προκριματικά του Σκρατς προκρίθηκα με ευκολία χωρίς να πιέσω τον εαυτό μου ανεξάρτητα του ότι είχα  την δύσκολη προκριματική σειρά! Το απόγευμα στα τελικά ήμουν σε εξαιρετική κατάσταση και μπορούσα άνετα να ανταποκριθώ σε όλες τις επιθέσεις και τα ντεμαράζ των αντιπάλων. Το πλάνο για τον αγώνα αυτόν ήταν μια επίθεση σε ένα σημείο που όλοι θα έχουν κουραστεί ώστε να προσπαθήσω να κερδίσω μια στροφή συμπεραμβανωμένου ότι δεν είχα τόση ταχύτητα στα πόδια μου ώστε να περιμένω την τελευταία στροφή για να σπριντάρω.

Η καλύτερη ευκαιρία ήταν όταν επιτέθηκε 9 στροφές πριν τον τερματισμό ο Μογγόλος  αθλητής και μέλος του UCI Training Camp, με σκοπό να τον ακολουθήσω να συνεργαστούμε και να πάμε μαζί στον τερματισμό, αλλά δυστυχώς δεν το πίστεψα ποτέ ότι μπορώ να κερδίσω στροφή ή θα μπορώ να αποσπαστώ και να πάω μόνος μου στον τερματισμό.

Δυο στροφές μετά την επίθεση του Μογγόλου αθλητή ακολούθησε ένα μικρό γκρουπάκι 3 αθλητών και μετά το κυρίως γκρουπ όπου εγώ ήμουν σε αυτό περίπου στην 4η θέση. Όταν φτάσαμε 2 στροφές πριν το τέλος βρέθηκα μπροστά στο γκρουπ έχοντας μια τρύπα 3 μέτρα από τον δεύτερο (του γρουπ) και εγώ σαν άπειρος σε αυτό το αγώνισμα περίμενα και με έπιασε το γκρουπ και ξαναπίεσα και έπιασα τους 3 μπροστινούς. Συνέχισα να πιέζω και όταν έφτασε η στιγμή να προσπεράσω τους 3 αθλητές μπροστά μου όπου δημιούργησα πάλι τρύπα μήκους 3-4 μέτρων με τον 2ο αθλητή και μέχρι  τα τελευταία 20-30 μέτρα κανείς δεν με είχε προσπεράσει. Έτσι και μου έκαναν το λεγόμενο που λένε οι ποδηλάτες »μου πήρε τον αέρα και με σπρίνταρε’’, και άρχισαν να με προσπέρασαν οι 2 πρώτοι που σημαίνει ότι έχασα το μετάλλιο (Ο Μόγγολος αθλητής προπορευόταν μόνος του) σταμάτησα να πιέζω και με προσπέρασαν άλλοι δυο και τερμάτισα στην 6η θέση. Αν είχα την εμπειρία αυτού του αγωνίσματος και ήξερα να τρέχω καλύτερα και πιο έξυπνα θα είχα σκεφτεί να πιέσω όταν είχα δημιουργήσει τρύπα με το γκρούπ και πιθανόν να τερμάτιζα μέσα στην τριάδα. Αλλά δυστυχώς στην ποδηλασία και συγκεκριμένα σε αυτό το αγώνισμα θέλεις πολύ τύχη και αρκετή εμπειρία, με αποτέλεσμα να αρκεστώ στην 6η θέση.

13680626_637645699733213_1085002099450050943_n

C. Με παγκόσμια διάκριση λοιπόν, 6η θέση και με μια μέρα off, φτάνει η ώρα για το πουρσουίτ του Παγκοσμίου, πως ήσουν, τι περίμενες;

Γ. Την επόμενη μέρα δεν είχα κάποιο αγώνα και έκανα μια χαλαρή προπόνηση προκειμένου να είμαι καλά την επόμενη μέρα στο ατομικό πουρσουίτ.

Τα πόδια μου τα ένιωθα καλύτερα από ποτέ και ήμουν σίγουρος ότι θα πάω καλά! Την ημέρα του αγώνα δεν ξύπνησα με την καλύτερη διάθεση, ήμουν αγχωμένος διότι έτρεχα τελευταία σειρά και έχοντας στους ώμους μου το βάρος της φανέλας του Πρωταθλητή Ευρώπης που έπρεπε να υπερασπιστώ! Πριν αναχωρήσουμε για το ποδηλατοδρόμιο είχαμε υπολογίσει ότι τρέχω 16:20 (Ελβετική ώρα) αλλά λόγω κάποιας αλλαγής του προγράμματος που δεν ενημερωθήκαμε έτρεξα στις 15:45. Μόλις έφτασα στο ποδηλατοδρόμιο αντιλήφθηκα ότι κάτι δεν πάει καλά με τον χρόνο και ότι έχω αργήσει και άρχισα να αγχώνομαι πάρα πολύ. Καθυστέρησα λίγο να αρχίσω ζέσταμα αλλά κατά κάποιο τρόπο το »έσωσα» αλλά το άγχος και η αγωνία παρέμενε!

Ενώ έκανα προθέρμανση έβλεπα εξωπραγματικές επιδόσεις και χρόνους από τους ξένους αθλητές, χρόνοι που ποτέ δεν έχουν γίνει σε αυτό το αγώνισμα! Ενώ τα έβλεπα αυτά μέχρι ένα σημείο δεν απελπιζόμουν και συνέχισα να πιστεύω ότι έχω έρθει εδώ για να κερδίσω και τίποτα δεν θα με εμπόδιζε! Αυτό γινόταν όσο έβλεπα χρόνους μέχρι 3:15 που γνώριζα και ήταν στα πλαίσια μου. Περίπου δέκα λεπτά πριν τρέξω βλέπω στον πίνακα από τον Δανό αθλητή 3:14 και σιγά σιγά άρχισαν οι αμφιβολίες, ενώ το αποκορύφωμα ήταν 5 λεπτά πριν τρέξω ο Ελβετός αθλητής που έκανε 3:13 μία επίδοση σχεδόν στο παγκόσμιο ρεκόρ. Από εκείνη την στιγμή και έπειτα άρχισα να απελπίζομαι και έχασα έστω και αυτήν τη λίγη ψυχολογία που είχα ώστε να αγωνιστώ, μέσα μου είχα ήδη υποβιβαστεί από 3ος και πίσω και αυτή η ψυχολογία είναι γνωστό ότι δεν ταιριάζει στην νίκη.

Ενώ άρχισα τον αγώνα και είχαμε με τον προπονητή μου ένα πλάνο στο 12,6 περίπου δεύτερα ανά στροφή εγώ αποσυντονίστηκα και πήγαινα από το 12,3 στο 12,7 και από το 12,5 στο 13. Το πάτημα – ανάπτυγμα που είχα δεν σου άφηνε τα περιθώρια για εναλλαγές ταχύτητας έτσι και εγώ μετά »μπούκωσα» και δεν κατάφερα να συνεχίσω με γρήγορο ρυθμό. Μόλις τερμάτισα και είδα τον χρόνο ένιωσα τεράστια απογοήτευση καθώς έκανα χειρότερο χρόνο και από το Πανευρωπαικό Πρωτάθλημα μα ακόμα χειρότερα είναι ότι ήξερα ότι είχα έναν καλό χρόνο στα πόδια μου και δεν μου έλειπε τίποτα να τον κάνω. Συνηδητοποίησα ότι υστερούσα από καλή ψυχολογία και  καθαρό μυαλό για να το καταφέρω, αλλά αυτό που με δυσαρέστησε πάνω απ’ όλα δεν ήμουν ευχαριστημένος από τον εαυτό μου γιατί ήταν σαν να μην αγωνίστηκε ο αληθινός μου εαυτός.

13658985_636996413131475_8941864787475368516_n

C. Μια άσχημη ψυχολογικά μέρα όμως δε είναι κάτι μπροστά στην επιτυχία του Πανευρωπαϊκού, σωστά;

Γ. Εκείνη την μέρα δεν μπορούσα να αποδεχτώ ότι δεν είχα εκπληρώσει τον στόχο μου στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα καθώς απογοητεύτηκα πλήρως και στα δύο αγωνίσματα, αλλά το μόνο που με έκανε να ξεχάσω την ΄΄αποτυχία΄΄ μου ήταν η φανέλα του πρωταθλητή Ευρώπης που είχα κερδίσει μερικές μέρες πριν. Έτσι αντί να νιώθω απογοήτευση από αυτό το ταξίδι σκέφτηκα ότι πρέπει να είμαι ευχαριστημένος καθώς το παγκόσμιο ήταν μια καλή εμπειρία που θα μου έμενε για πάντα. Ωστόσο ξανασκέφτηκα αυτό που κατάφερα στο Ευρωπαικό στην Ιταλία και αναλογίστηκα ότι ήταν τεράστιο επίτευγμα διότι δεν είχα τις υποδομές και τον εξοπλισμό που έχουν οι άλλοι αθλητές από τις πιο αναπτυγμένες χώρες.

13612141_636996473131469_2336361814011124975_n

C. Ποιοι είναι οι στόχοι σου από εδώ και πέρα;

Γ. Σειρά για μένα έχει η συμμετοχή μου με την Εθνική Δρόμου σε αγώνες στη Σερβία – μετά ξεκούραση – και ύστερα μια μίνι προετοιμασία αντοχής ώστε να προετοιμαστώ καλά για τους αγώνες στο εξωτερικό με μεγάλο στόχο το Πανευρωπαικό Πρωτάθλημα δρόμου στην Νίκαια της Γαλλίας και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Δρόμου στη Μέση Ανατολή και το Κατάρ!    

C. Ευχαριστούμε πάρα πολύ και σου ευχόμαστε ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες! Το μέλλον σου ανήκει. Θα συνεχίσουμε να είμαστε δίπλα σου.

Γ. Εγώ σας ευχαριστώ για την υποστήριξη και κάλυψη των προσπαθειών μου!

Αρχικά, θέλω να ευχαριστήσω τις εταιρίες που πίστεψαν σε μένα και με υποστηρίζουν:

supermarketnow, Minoa Palace Resort & Spa,

Human Tecar Hellas Unofficial: Oakley Greece,

Mobiak SA – Μοβιακ ΑΕ Justride.gr,

X-Treme Stores Χανιά,
Cyclist Gr,  ΤΑΛΩΣ ΑΝΕΚ LINES

Τους ομοσπονδιακούς προπονητές που δούλεψαν μαζί μου σ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας, ένα μεγάλο ευχαριστώ στον προπονητή μου Παναγιώτη Μαρεντάκη και τέλος σ’ όλους τους φίλους-ες που με στηρίζουν και δείχνουν με κάθε τρόπο τη στήριξη και το ενδιαφέρον τους.

 

Ακολουθείστε το Γιώργο Σταυρακάκη σε facebook εδώ και instagram εδώ.

Tο cyclingnow.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.